17 oktober – Wandelen en zwemmen
Ik ben nog steeds niet helemaal fit. Vermoeid en ook wat warrig, maar ik heb een to-do lijstje gemaakt en dat geeft dan wat rust en overzicht. Al zijn er zoveel dingen die ‘moeten’ en 1 van de grote dingen vandaag is voor de 60ste dag achter elkaar het stappendoel halen van Garmin. Daar krijg ik heel veel badgepunten voor. Ik denk dat het vanmiddag gaat regenen, dus ik ga in de ochtend nog. Als ik mezelf uit bed heb getrokken. Muziekje op en stappen. Ondertussen appen en constateren dat het best lekker weer is. Ik heb wat last van mijn linkerknie. Niet heftig, maar net gevoelig. Ik loop maar langs de Oekrainse enclave (waar het stil is) en ik maak een half uurtje en zelfs 40 minuten vol en 3,27km op een traag tempo.
De stappen haal ik pas later op de dag, als de wasmachine klaar is. Ik maak de blog af en streep rustig 1 voor 1 de dingen weg van mijn lijstje. Dat geeft stukje bij beetje wat rust en overzicht. Het lijkt op het einde van het seizoen en waarschijnlijk moet ik dat nog even laten indalen. Dat het goed is zoals het is geweest. Dat er niks meer moet voorlopig, behalve al die kleine dingen. En daar waar er niks moet, kan er weer vanalles.
TVA training in het zwembad en het zijn nog intervallen ook. Het is mij net iets te druk, ik had op minder mensen gehoopt. Rustig zelf inzwemmen en ik kan heel erg goed en diep ademhalen. In baan 3 kan ik lekker meekomen. Niet teveel moeite in steken in dat zwemmen, gewoon naar de overkant en terug.
We moeten 10 keer 100 doen met ergens iets versnellen, maar ik zwem gewoon een beetje mee. Ik moet 48 minuten vol maken. Verder boeit het me niet. Het gaat ook niet verkeerd hoor, maar ik ben gewoon niet geinteresseerd. Ik moet ook een keer voorop en doe dan de laatste baan sneller. het zal wel joh! Dan 6 keer 50 en dat is ook ergens wat versnellen, maar ik merk het absoluut niet. Ik zwem ook netjes een keer voorop en versnel gewoon 2 keer vanaf elke pilon. Dan doen we nog een 25-5-75-100-75-50-25 en ik ga voorop. De oneven afstanden moeten sneller. Dus ik doe de 25 en de 75 lekker snel. Ik probeer vandaag 1 op 3 ademhaling, maar het lukt niet altijd even goed, want het is niet mijn vaste systeem. Ik heb het idee dat de 1 op 3 ademhaling rustiger aanvoelt, maar sneller gaat qua tempo. Hier in de training is dat lastig uit te vinden. Mijn Garmin telt ook een beetje op de gok, soms opeens telt de pauze mee of komt er 25m bij of gaat eraf. Ook daar kijk ik niet van op en vind ik gewoon niks van. Niet goed of slecht, gewoon als alles mega saai en neutraal. Ik laat het laatste stukje van de piramide, na de 100m rustig, lekker aan een ander over om voorop te zwemmen. Dan heb ik 1950m gezwommen en mogen we uitzwemmen dus ik doe er nog 50m bij en dan vind ik het helemaal prima. 2000m. Niks goed of fout aan, gewoon als een eendje op en neer gezwommen met een achtje natuurlijk! 51:30 minuten, dus nog teveel ook of in elk geval was het genoeg. 2:01 gemiddeld. Evenzo prima. In de kleedkamer is het me te druk met alle kindertjes. Ik voel me wel beter na het zwemmen. Iets minder niet-fit.
18 oktober – Strijkkracht en Fietsen
Ik ging vannacht om 4 uur naar de WC zoals wel vaker en ik had gedroomd van allemaal lekkere snoepjes en toen dacht Garmin: zo, die is laat naar bed gegaan! Had ik volgens Garmin maar een paar uur geslapen 😛 dus ik kon lekker lang blijven liggen. Ik hoef allemaal niet meer zoveel ook. Het seizoen is voorbij, sporten is wat minder en de uitdaging is zeker minder. Kijk ik maar naar alle geweldige sterren die eventjes de marathon lopen in Amsterdam. Het schijnt allemaal heel makkelijk te zijn en ik zie mensen die er niet voor hebben getraind die gewoon ook binnen 6 uur binnenkomen. Maar ondanks de regen zijn de meeste mensen absurd snel en regent het vooral PRs. Ik ga strijken en dat tel ik lekker als krachttraining! Buiten is het somber weer. Ik heb er niet zoveel mee, eerder iets tegen. En dan zit ik al op dag 43 van de cyclus! De onzekerheid blijft, maar wie weet.. Ik ben in elk geval niet vrolijk, voel me niet goed of genoeg en ik kan eigenlijk niks zegt mijn stemmetje. Maar goed: alles is gestreken en de wasmand was even leeg!
Vincent wilde op de mountainbike, maar ik weiger dus echt modder en bos-geneuzel. Ik had 1,5 uur fietsen staan. Ging ik op de gravelbike en hij op de atb en we gingen door het bos (oh, dat mag daar niet..) en over de dijk.
Tempo is bij mij verder weg dan ooit, maar ik kan doen alsof het aan de fiets ligt! We gingen over het Da Vinci Pad. Ik vond het wel leuk, maar ook hier ben ik voorzichtig. Terughoudend. We fietsten richting de stad, alles was qua route net een beetje anders. Via het Beatrixpark. Ik begon er de lol wel van in te zien. Het was droog, we waren buiten.
Langs de Leeghwaterplas (oh, daar mocht je ook niet fietsen op het voetpad, maar er heeft net als in het bos niemand last van gehad) en over de bruggen. Ik vond alles wel prima en leuk en grappig om eens een keer anders te fietsen. We maakten 28km vol in 80 minuten. Het gemiddelde bleef steken op 21. Ik werd er niet moe van. Een beetje blij van. Niet beter van.
19 oktober – Hardlopen omdat ik daar zin in heb!
Op het schema stond een stoeltje. Dat is iets met rust. Wat goed gegaan zou zijn als het wél druk was geweest op het werk. We zijn wat onderbezet en daar zie ik tegenop. Maar het valt ontzettend mee. Ik slaap wel slecht. Al vindt Garmin van niet. Ik moet ook nog eens een uur doorwerken. En dan wil ik hardlopen. Heb ik al een paar dagen niet gedaan ook en dan heb ik dat nodig, stom genoeg. Ik moet nog 5,5km voor het maandtotaal. En ik moet proberen om een pace in te stellen. Zet ik een pace op 6:25. Lijkt me uitstekend! Het is heel raar. Ik loop niet precies de route want dat is met alle werkzaamheden far out of reach. Meer bulldozers dan herten. Meer graafmachines dan runderen. Meer hekken dan ganzen. Ze breken letterlijk mijn rondjes af!
Ik neem de verkorte route. Vincent liep de andere kant om. Ik hield het allemaal heel rustig. Ik lette wel op, maar het ging heel erg uit de pas lopen. Het valt niet mee om constant hetzelfde tempo te lopen. Ik ging al snel harder. Had ik ruimte voor het trapje! Ik kwam er niet echt lekker in, maar het ging wel goed zo lekker rustig zonder enige verplichting dan hardlopen. Misschien moet ik dat weer wat vaker doen. Net als Vincent bouwen aan een zone 1.
Ik had het prima met mijn korte broek en lange mouwen. Ik dacht dat ik met mijn route de pace niet haalde en er te ver vanaf zat voor de badge, dus ik wandelde de laatste 100m de 6 kilometer vol. Bleek het toch te kloppen! Ik zou normaliter 6:28 niet goed vinden, maar voor nu was dit superkeurig in zone 1! Ik kreeg de badge, heb het maandtotaal gehaald, had slechts een beetje last van zware olifantenpoten en verder vond ik de lucht mooi. Kan ik de avond weer door.
20 oktober – Fietsen met windkracht 5 is niet het probleem, maar ‘opgesloten’ raken wel! En zwemmen.
Er zat een hele fietstraining aan vast, maar de gravelbike heeft nog geen wattagemeter, dus de vermelding welk wattage ik moest rijden was vooral een onderbreking van de muziek. Gelukkig was het ook zo dat ik dan geen tempo of afstand zag. Ik was lekker even buiten. Het waaide flink met windkracht 5! Niet dat me dat boeit, maar die wil ik toch niet tegen hebben op de dijk! Het is zonnig en dan is het al best mooi. Ik trap gewoon maar, het boeit toch niks. Vanmorgen heb ik me al geergerd aan het geneuzel van JB met een overvolle triatlonlijst en de duurste coaching, terwijl het keer op keer niet wordt waargemaakt. Blijf ik toch maar bij de mijne. Maar ik zie erg op tegen mijn enkele doeletje van 2027. Kan ik het niet ook gewoon stoer volplempen? Op de Knardijk wind mee is wel eens leuk. Er zitten veel vogels.
Dan de dijk langs en ik bewonder de vissers die hard moeten werken. De fietspaden zijn leeg en voor mij alleen. Ik geniet voor de verandering best eens van het fietsen! Niet dat ik me goed voel hoor, maar het uitzicht is mooi en met wind mee is het best prima op de dikke banden. Ik kies wel voor de wind fel tegen langs de Oostvaardersplassen terug. We don’t do easy. Het hoeft niet altijd easy. Een beetje spijt mag soms best.
Maar échte spijt komt pas als ik nog 2 kilometer te gaan heb. Graafwerk, omrijden, geen kant op kunnen, een graafmachine op het pad en ik moet me er tussendoor wurmen en een stukje lopen. Gelukkig hebben ze even pauze. Dan nog omrijden vanwege de brug. Mijn training is klaar met 0% goede uitvoering. 😝 maar ik ga over de tijd heen! Ik zet even mijn horloge uit op 33,33 km maar zet m later toch maar aan. Dan maar de tijd aanpassen straks! 😇 ik fiets dus iets van 34 kilometer met 22,9 gemiddeld en dat valt me erg mee. Maar het boeit me niet. Ik hoef niemand te inspireren, mezelf op de borst te kloppen of lucht te verkopen. Ik ploeter gewoon door. De middag moet ik extra werken. Gelukkig is dat niet druk, maar ook daar kan ik niet alles.
Later op de avond naar het zwembad door. Ik had een Rene-training: 2 renes in de baan, rene als trainer. Lekker inzwemmen. Dan shirt aan en 100-200-300-200-100 en om de beurt voorop. Ik deed de 300 en telde 100m af op ademhaling. 1 op 2, 1 op 3 en 1 op 4. Geeft verschillende ritmes. Dan het shirt uit. Voor mij maakt het allemaal weinig verschil: het is en blijft zwemmen.
Dan 200-150 armen (deed ik voorop)-100 gespreide vingers en 50 vuisten. Toen shirt weer aan en 200m. Opeens had ik m te pakken: ik ging lekker ‘lui’ zwemmen. Heel lang liggen en een beetje flipperen. Ging erg lekker! Ik deed de 100tjes dan ook voorop. Helemaal in de zwemflow!! Erg heerlijk. Ik zwom nog even uit. Tempo is weer wat fake, want Garmin telt soms teveel en soms een pauze, dus het zal me wat! Maar goed, we zitten nu dus in de fase dat ik zwemmen eigenlijk nog het leukste vind! Ik zwem natuurlijk wel alles met achtje en een wondertje wordt het niet meer, maar is het niet al te vroeg om nu al weer naar buitenwater te verlangen 🥺 Dus het fietsen viel mee vandaag, het zwemmen ook en wat zou het prettig zijn als het hardlopen weer plezierig zou worden. Ik had trouwens wel een shirt bij me, van trispiration- lekker oranje, maar geen handdoek! Alleen een klein voetendingetje.
21 oktober – Zelfs wandelend even uitwaaien zit er niet echt in.
Gelukkig heb ik goed geslapen en ben ik vandaag erg blij ingesteld! Ik ging na het werk even wandelen, want ik had buitenlucht nodig en beweging en vrijheid. Maar helaas: de arts belde voor de schoonouders, ik heb de hele tijd met mensen lopen te appen en ik heb Vincent getroost die erg zat te mokken op de fiets binnen.
En het was me al een dag… Door de wereldwijde PHP problematiek hoefde de scholen websites er niet uit, maar ondanks de vakantie werd daar wel tig keer over gebeld. Ik ben hartstikke vriendelijk gebleven. En er waren tickets over. Ondanks dat ik flink aan het werk ben, bedankt niemand míj ook maar ergens voor. Het wandelen is dus ook al niet lekker of rustig. Alles afgesloten en kil en bewolkt. Al heb ik het nauwelijks gezien. DuoLingo ligt er uit als ik er eindelijk tijd voor heb. Vaatwasser leegruimen, machine was. Op een dag met minder goede nachtrust was ik er klaar mee geweest.
22 oktober – Hardlopen: 3x11min – 30 sec sneller – 30 sec rust
Het was weer leuk om hard te lopen. Niet zo lang, net mooi droog, mooie herfstluchten en een redelijk tempo wind mee. Ik hoefde dan ook niet veel: 3 keer 11 minuten duurtempo, 30 seconden aanzetten, 30 seconden rust. Even kijken hoe de wind stond en er maar voor gekozen wind mee te nemen langs de dijk. Géén muziek, snelle schoenen en meteen na weer een werkdag. Ik had het vandaag niet zo soepeltjes en was snel afgeleid en snaaierig. Ik was alleen thuis en ik had het erg koud! Thuis dan bedoel ik. Bij het lopen had ik lange mouwen en een halflange broek. Ik hobbelde lekker door en bedacht maar gewoon dat het leuk was en niet boeiend hoe snel ik zou gaan. Wat aanzetten lukte en dribbelen ook en de hartslag was hoog, maar binnen de perken. Zeker wind mee! Leuk is dat, dat je dan moeiteloos 5:35 loopt. De luchten zijn zo mooi!
Langs het Luierpark een gave zon inval. Ik vind het wel leuk ja. Ben ik al snel op een derde, maar eigenlijk moet de moeilijke helft dan nog komen: wind tegen, door de wijk slingeren. De hartslag is dan merkbaar hoger en mijn benen willen hetzelfde tempo aanhouden, maar de hartslag remt dan af. Omdat ik maar 11 minuten loop, zie ik niet hoeveel kilometers.
Mij leek het leuk om een backyard-ultra blokje te lopen van 6,7km. Maar dat zou ik wel zien als de training vol was. De 30 seconden gingen elke keer sneller: 5:23 – 5:03 en 4:50. Dat vind ik dan leuk. Ik was met 36 minuten klaar en bijna thuis en ik moest naar de wc, dus ik hield het daarbij en ronde af op 6,38km. Op 5:43 gemiddeld. Maakt me blij en daar ben ik tevreden over. 92% goed gedaan. Hoeft allemaal nergens voor, want niemand ziet het, ik hoef niet te inspireren, ik hoef niet op te scheppen, alleen maar leuk terug te vinden. En waar ik blij van wordt: ik heb de OD gedaan! Geen wedstrijd, maar een mega-prestatie. Thuis op 15 mei, 4,5 week na de breuk. Schoolslag zwemmen, binnen fietsen en hardlopen. Zelfstandig. De medaille is de sling. Misschien wel de grootste overwinning van 2026.
23 oktober – Wandeling naar de Plus plus iets meer en fietsen binnen en meefietsen buiten
Eerst met Rob naar de Plus gewandeld voor brood. Het bleef droog en zelfs even zonnig. Ik was heel lang blijven liggen vanmorgen. Omdat ik niet zoveel te doen heb vandaag. Dat is het met geen grote doelen meer he! We gingen rond het middaguur wandelen, Rob en ik. Voor de badge moest ik wandelen, op het schema stond fietsen en er is storm voorspeld. Die slaat vooral toe in Waterville en die voel ik 😏 als we naar de Plus zijn gelopen eten we eerst de lunch. Het bleef droog, dus ik ging mijn wandeling afmaken. Ik liep wat om en vergiste me toch weer in alle afsluitingen. Maar het is een mooi vormpje geworden: een blokje naar de plus toe, een soort rondje langs de wijk en een driehoekje terug door de wijk. Bijna 6 kilometer. Aan het einde een paar druppels, maar niet de moeite. Ik ben altijd blij als ik buiten ben geweest.
Er is storm in Waterville en er is veel regen voorspeld in Almere. Ik overweeg even stoer te doen buiten, maar waarom zou ik? Behalve dat ik best van storm hou, is het zinloos om regen te wagen en ziek te kunnen worden. Dus sleep ik mezelf oo de tacx. Met een training. Zonder veel zin. Met koekjes. Zonder een echt doel, behalve ongeveer 80 minuten trappen. Boek erbij, cola erbij, koptelefoontje op. Ik ga naar Parijs. Heb ik niks mee, maar er is een route.
Ik ga bellen met mijn zusje die met een voet in het gips stil op de bank moet blijven liggen. We hebben maar 50 minuten te kletsen en ik moet ook nog omhoog. De training blijkt al snel onhaalbaar. So be it. Ik app ook met MvdB die ook op de fiets zit. Bijzonder maar waar maak ik de training helemaal af en vol! Ik heb 34km getrapt met iets van 237 hoogtemeters en een gemiddelde van 25.
Ik heb wat shirtjes gescoord nu en dan omdat er simpelweg weinig mensen in Parijs fietsen. Het doet me allemaal niet zo veel. Gelukkig is het buiten flink gaan regenen. Ik verkies de regendouche!
“Ik ga meteen rennen als ik thuis kom van het werk. Mama, fiets je mee?” “Het stormt!” “Ik heb ook spijt van de wissel, maar we zijn niet van suiker.” Okay dan. Ik zat net lekker gedoucht en rozig op de bank naar de regen te luisteren, dus waarom ‘okay’ dan?! Maar goed: regenjas, lampje op de fiets en een soort route in gedachte. Hij is korte broek. De regen viel mee! Tenminste… de eerste 5/6 kilometer. Wind mee en regen (?) in de rug. Loopt ie lekker te kletsen op sub5 tempo. 10 minuten en dan wandelen tot de hartslag gedaald is. We maken een ommetje langs zijn droom auto. Een witte. 🤷🏼♀️ en dan wordt het donker en ineens regent het heel hard en hebben we wind tegen. Dezelfde hartslag geeft een heel ander tempo!
Ik kan wel tegen nat worden. Ben niet van suiker. En de goede gesprekken zijn het allemaal waard. Je moet de mooie dingen zien: Het fietspad glimt mooi. Er is niemand die ons dwars zit en het is rustig. De kleur van de straatverlichting. Een roofvogel. We delen lekker veel in dat uurtje. Het hoeft niet altijd zon en lekker weer te zijn. De pannenkoeken daarna zijn nog lekkerder! En dan een paar uur later op de bank zitten met weer of nog steeds natte haren te luisteren naar de regen in het donker voelt nog beter!
24 oktober – Buiten fietsen en zwemmen bij de TVA
Lang blijven liggen in bed en niet vooruit te branden overdag, nou ja: in de middag. Maar ik wil toch even fietsen en het is droog buiten. Ja, het waait flink met windkracht 5, maar als ik de Noorderplassen rond ga, heb ik wind mee op de dijk. Ik rij eerst met Vincent mee, die binnen een hartslagzone moet blijven. Tegen de wind in onmogelijk.
Ik vind de stad meer onmogelijk dan wind tegen. Na de tweede vaart bij Parkwijk ga ik richting de NP. Ik kom op paden waar ik nooit eerder was! De 5 mei tunnel; nooit geweest! Een beetje cirkelen en proberen om de vette tegenwind voor de NP tegen te gaan, maar dat mislukt. Tja. Wind tegen kan ik tegen. Vind ik zelfs wel leuker; een beetje uitdaging. Tempo boeit toch niet, niemand niet. En er kijkt ook niemand naar mij, dus ik hoef me geen zorgen te maken. Ik zit op de gravelbike.
Vanaf de dijk wind mee. Ik heb het dan al lang niet meer koud en het is droog. HB heeft me eens uitgelegd dat je van wind niet sneller wordt. Als je een uur gaat fietsen en daarvan heb je 3 kwartier nodig tegen de wind in om wind mee te bereiken, kan je die tijd niet meer goed maken. Daar moest ik vandaag aan denken. De dijk met wind mee gaat dan de snel voorbij. Ik kreeg rechts niet vastgeklikt trouwens. Langs de OVP terug, zo vaak als het kan voor ze het weer dicht gooien. Helaas: ze hebben nu alle toegangen richting het station dicht gegooid. Hekken, betonplaten waar eens natuur was en volkomen afgesloten. Ik word daar verdrietig van. Natuurbeheer, ammehoela. Niks natuurbehoud, maar misplaatst vermaak voor de gewielde paupers.
Ik moet omfietsen via het Kotterbos. Tempo is echt knudde, maar ik haal zo wel 75 minuten! Niet eens 30km, de teller blijft op 28 steken. In ruim 75 minuten. 21,7 gemiddeld. Boeien. Ik vond het mooi, met de wolkenluchten en de vale herfstkleuren. Na het fietsen is het opeens helemaal mis: ik voel me slecht, verkeerd, belabberd, oninteressant. En het is niet tegen te houden. Ik kan er niet meer ‘overheen’ denken. Hormonen….
een tva training zwemmen van cb. Duurtraining. Ik heb het inzwemmen verkletst. Het was megadruk. In baan 3 zag ik teveel verschillende tempo’s en baan 2 was rustiger. Dan ga ik daar liever vooraan zwemmen dan me te ergeren. Het was eenvoudig: 400m zone 1 en dan 2 keer 200m zone 2. Ik kan dat alleen maar afmeten met de ademhaling. 100m 1op4, 100m 1op3, 100m 1op2 en dan nog een keer 100m 1 op3. Elke ademhaling heeft zijn eigen cadans. Ik deed rustig voor mijn idee. Geen haast voor de rest van de baan. Garmin vertelde zich, maar ik niet.
De 200tjes gingen even snel, want dat vond de rest beter. Duh. Dan 300 en 2 keer 150. Ik vond het wel lekker dat ik me níet hoefde in te houden en tegen niemand op kon zwemmen. Grappig genoeg ging het net zo snel als baan 3, voor die iedereen verzameld hadden! Dan 200m en 2×100. Ik besloot eens te kijken wat het snelste was met de 100tjes. Eerste 1 op 2. Lange slagen, veel rust. 1:59. Sorry baan 2. HB volgde me en zei nog: ze had wat haast. Tweede 100m 1 op 3. 2:00. Ha! Toen moesten we nog 100m en 2 keer 50 doen. Tja, die 100m gebruikte ik voor 1op4. 1:59. Het maakt dus nauwelijks uit. De keuze is tussen 1 op 2 of 1 op 3. En flink uitblazen. Ik vond het een onwijs leerzame en leuke les op mijn eigen manier! Dan nog 50 en 2 keer 25. Ik wist niet of dat moest, maar zo deden we het. Had ik 2075m gezwommen en ik maakte er 2100 van, wat wel waar is. 2:04 (of 2:05) gemiddeld. Ik heb me niet geërgerd en gewoon gezwommen. That’s how I go lately: gewoon maar doen. Beter worden komt misschien wel ooit weer.
25 oktober – 10 kilometer hardlopen
Er stond 10 kilometer hardlopen op het schema. Een uurtje. Rustig en ontspannen. Nou, eerlijk gezegd is dat uit beeld: het is dag 50 inmiddels en ik kan niets goeds meer ontdekken. Ik heb ook geen zin, wil voor de storm uit en ik moet met Vincent mee naar het tankstation om te betalen. Dan ga ik vanuit daar maar lopen toch. Ik heb geen plan of iets, maar ik moet 6 minuten over een kilometer doen. In het begin gaat het maar heel, heel moeizaam. Kleine stapjes, geen kracht. Ik heb geen muziek en geen zin. Maar dan krijg ik wind mee en ik zie dat ik 6:03 loop en wind mee gaat het 5:58 en dan heb ik een plan… Iedere kilometer ietsje sneller, tot 5 km en dan weer afbouwen. Heb ik aan het einde als alles afgesloten is mooi speling! In het bos liggen veel takken. Ik krijg mijn gedachten niet op orde. Ik benijd alle supermensen en voel mezelf een Manke. Ik heb het heet, zweet en ik heb tranen.
Ik ga naar een tempo van 5:53 en wind tegen zelfs 5:38 en dat is best stom. Dan moet ik me echt inzetten dus! Ik heb toch niks beters te doen… 5:32. Ik stop en neem een gelletje. Heb ik 29 minuten gelopen over 5km. Kilometer 6 is wind tegen duidelijk, maar die lukt nog, daarna ga ik onverhard. Bijzonder genoeg is die ook 5:32! Dan maar een beetje rustiger. Het fijne van dit is dat ik maar 1 tijd hoef te onthouden. Misschien is het de gel, maar het gaat nog best goed. In mijn hoofd niet hoor, die roept alleen maar stop-stop. 5:40. Ik ga binnendoor door het bos, in de hoop dat het lukt. Het kan en ik ga lekker rustiger. Eigenlijk wil ik op de eerste en laatste km na alles onder de 6:00 nu. Kilometer 8 in 5:50. Dus is km 9 een opgave. Ik doe het wel op gevoel, kijk niet naar mijn horloge. Viaduct op en tadaa: 5:55! Dan ga ik echt lekker afremmen en mijn hoofd is daar blij mee. Wordt het weer stoempen en mijn darmen rommelen. Ik stop zodra ik op 10 zit. laatste km in 6:04. Totaal 58:15 en dat is 5:49 gemiddeld. Met pauze erbij 5:57.
Ik wandel naar huis en dat gaat niet goed. Shit. Zo kan ik MvdB dus echt niet aan een snelle halve marathon helpen. En ik ben ook niet echt goed. Ik heb gedaan wat me lukte. De hartslag is met 154 best hoog, maar de uitvoering is wel 100%! Cadans ligt mooi op 178. Jammer van al die extra kilo’s die ik mee moet slepen en de noodgang naar de WC bij thuiskomst.
26 oktober – Wandelen
Ik slaap slecht, zweet veel en ben even bang ziek te zijn, maar nul koorts (integendeel zelfs) en aan het werk getogen. Ik was niet zo handig vandaag, alles een beetje door elkaar en kreeg niet alles voor elkaar. Ik heb last van vreten, krampen en ik ben mokkig, gefrustreerd en onzeker. Ik wilde eigenlijk gaan fietsen binnen, maar toen werd de planning wat anders en ik wilde ook naar buiten dus zijn Rob en ik naar de Plus gewandeld.
Het is alweer vroeg donker. We eten en ik doe gewoon net als de hele dag al niet zoveel. Alles is rommelig en ik sluit me er lekker bij aan!
27 oktober – Anke doet weer een OD-afstand op een willekeurige dinsdag
Eerst binnen fietsen. Intervallen op Zwift – California Roll in Watopia. Eens een keer geprobeerd me echt aan de wattages te houden! Dat viel niet mee en het is ook maar voor 53% gelukt, maar het was wel een goeie training zo! Ik dacht ‘onderweg’ lekker te gaan duo-lingoen ofzo, maar dat kwam er niet van! Ik moest na het infietsen 10 keer 30 seconden op een wattage tussen 190 en 210. Dat is dus superkrap en heel lastig! Ik besloot dat ik m gewoon een minuut boven de 200 moest houden, maar dat trokken mijn benen nauwelijks! In de rust van 2,5 minuut ging het wel steeds weer goed. Er waren weinig hoogtemeter (maar 128 ofzo), dus dat was te overzien. De route was nieuw! Heel leuk. California? Het zal wel. Maar het is leuk dat het niet overbekend is en ik vind het super dat je alleen je eigen naam ziet staan! Ook al is dat nieuwigheid denk ik.
Ik kreeg elke keer dubbele punten en ik snapte niet zo goed waarom, maar het was blijkbaar een speciale route. Die route was na 33km klaar en ik moest nog uitfietsen, maar ik had een leuk driehoekje gezien.
Dus die heb ik ook maar gedaan en ik maakte 40km vol en zelfs 41km binnen de 81 minuten! Mijn benen vonden het wel zwaar hoor! 30,7 gemiddeld. Met mijn geupgrade fiets! En een kop thee.
Ik was vanmorgen bin de diëtiste en ik ben ‘vet’ aangekomen. Het is vooral rond de core. Er is iets aan te doen, meer eiwitten midden op de dag en minder chocolade en snaaien. Ik wist dat wel al hoor. Maar ik ben blij dat het niet heel erg rampzalig de verkeerde kant op is gegaan! Ik ben wel heel goed aan het herstellen. Daar heeft vannacht niet mee geholpen, want ik heb niet best geslapen. En een ochtend vol afspraken maakt mij ook niet erg blij, zeker als het over pensioen gaat kan het me niet echt boeien! Maar het was allemaal goed om te horen vanmorgen. Duo Lingo wacht nog maar even, want ik ga hardlopen en daarna douchen, want van dit fietsen ben ik behoorlijk leeg gezweet!
Dan rustig wisselen om te gaan hardlopen. Korte broek, lange mouwen van ING shirt. Even ademhalen! 20 minuten inlopen. Dat ging nog wel lekker! Tijden rond de 6:00. Richting alle werkzaamheden. Rampzalig en vreselijk. Ik vind het echt onnodig. Dan moet ik 5:30-5:45 lopen. Ik zie daar dan tegenop, maar ik doe het wel! Het lukt ook nog wonderlijk genoeg. Ik moet rechtdoor maar dat had ik verwacht. De graafmachines hebben het bos overgenomen. Er is wel een steigertje gekomen. Ik stop voor een fotootje.
Ik zei vanmorgen trots tegen de dietiste dat ik nu echt ga volhouden met elke 5km een gelletje, maar nu ben ik m toch vergeten. 🫣 Dan moet ik 500m rond de 5:00 lopen. Ik begin te hard langs het bankje en de heuvel, dus de eerste van de vijf lukt nog redelijk. Dan moet ik 💩. De tweede lukt dus al minder. Ik ga aan de kant zitten, want er is toch niemand! Het begint te miezeren. Daar kan ik mee leven. Bij de derde 500m ga ik het bos in. Dus die gaat nog iets langzamer!
Ik doe mijn stinkende best, maar het tempo vervalt en in de rust wandel ik eerst even. De vierde gaat door het dichte bos en die rekent Garmin helemaal slecht en deze duurt ook langer voor mijn gevoel! 5:30. Ik probeer het ook de laatste keer, maar nu voer ik een hekje en een wildrooster en vermoeide benen op als excuus. 5:37. Ik moet het viaduct nog over en ook daar tussen hekken door en dan zit de training er op. Uitvoering slechts 29%.
De miezer is echt regen geworden. Ik heb daarstraks 40km gefietst, dus na maak ik de 10km ook vol ook! De regen wordt serieuze regen en ik word nat. Drukt het tempo nog iets verder. Thuis staat de teller op 10km binnen een uur met een gemiddelde van 5:56. Met de pauze erbij 6:19. Ik heb het niet koud, maar ben wel nat. Ik drink een eiwitding wat ik gekregen heb en ga lekker douchen. In ons huis zwerven overal spookjes rond, hartstikke geinig!
En daarna irritatie bij het zwemmen bij de TVA in de avond. Ik twijfelde of ik zou stoppen bij 1500m of dat ik een uur vol zou maken, maar het was me al snel helder. Ik ergerde me: wat ben je toch een k-wijf! Ik zie je nog janken bij de Weerwaterrun dat het niet lukte, ik hoor je nog klagen een paar weken geleden dat je zo moe bent. En weer een wedstrijd en weer een triatlon: elk weekend. Maar als je vierde bent, post je niks en zie ik alleen maar foto’s van de wandeling. Je vroeg me een tijd terug: waarom kom je niet bij mij in de baan? Nou, vanavond wist ik het weer: omdat je idioot hard zwemt met je paddels en achtje, terwijl je in de hele triatlon zonder wetsuit bijna 2 uur ploetert (en jankt over ziek zijn). Maar ja, nu moet je voor alle mannen uit en weer laten zien hoe geweldig je bent. Ik zwom lekker rustig in achter een keurige kerel die prima in baan 3 past. De eerste 400m al in de pocket. Deze kerel ging naar baan 2 toen de jaagclub begon. En een andere man ook. We moesten 200m zone 1 doen en dan 150m zone 2. Als je dat dus op 1:55 doet (en ik telde de pauze mee!!) dan doe je echt iets fout hoor k-tut. Ik zwom al een heel stuk rustiger! De drie idioten voorop waren daar alleen maar om iets te bewijzen. Totaal van de pot gerukt en niet wachten, alleen maar doordrammen. Vind ik niet leuk. Daarom zwem ik dus niet bij die jankert in de baan. RV ging klagen dat zijn schouder pijn ging doen. Joh, ga lekker naar baan 4 of 6! Ik deed gewoon mijn eigen ding hoor, niet bizar snel en 1 op 4 ademen. Mocht W lekker achter me. Ik telde alleen maar af tot ik 1500m had. Ging Garmin ook nog een keer de mist in en telde ie 25m te weinig! Nou, na 1550m kapte ik er snel mee. Heb ik rust onder de douche en kan ik even zelf adem halen en me weer een riseetje voelen. KH was er ook. Ik word gek van de kanonnen. Maar ik heb vandaag een OD gedaan en nog onder de 3 uur ook! (2:55 haha).
Je moet er zelf wat van maken. Want tegen het geweldig zijn kan ik niet op. Met alle hulpmiddelen. Ik hou het mooi bij mijn achtje. En dit spookje voor het zwemmen.
28 oktober – Wandelen en zwemmen
Ik was al op tijd op kantoor om wat tickets weg te werken voor 9 uur. Ik sliep vannacht weer onrustig, moet toch echt herstellen van een sportmiddag tegenwoordig en ik zweet en wordt daar wakker van. Een cursus om klantvriendelijk te worden… really?! Maar goed, ik doe mee, ik leer er nog van en ik herken mijn eigen valkuilen en ik ben ook nog actief in de groep en voel me veilig. Het lastige vind ik het werk wat blijft liggen, maar deze dag is verplicht… ik doe gelukkig ook veel dingen al goed. Wel heb ik erge last van mijn buik. Door de lunch denk ik. Niet meer gewend, kaas en spread. Dan zijn we om 4 uur klaar. Van Jo mag ik gaan en dat vind ik moeilijk, want er zijn nog veel tickets en klanten die wachten! Maar ik klets even met Jo en dan kan ik nog even buiten wandelen. Ik loop naar Ns huis, terwijl N en Vincent een stukje samen hardlopen. Ik ga niet snel vanwege de opgeblazen buik en de zware rugtas, maar ik geniet erg van de kleuren en de zon die ondergaat en het Weerwater.
Ik maal nog wat door over de cursus, dus dat is wel goed! En een frisse neus en de stappen halen. Het is wel goed.
En dan doorrijden naar het zwemmen. we waren eigenlijk net te laat. File enzo. Daar word ik onrustig van. Maar die lieve DR die training gaf heette me welkom en dan is het goed. 100m inzwemmen en dan nog 3 kwartier aftellen. Mijn darmen rommelden, het ging moeizaam, mijn hoofd zit vol en het was deuk en onrustig en ik hou niet van dat zwembad. We deden 8×50 steigerun. Dat was eigenlijk mijn inzwemmen. Ik dacht in het begin: ik stap uit, maar het ging gaandeweg steeds ietsje beter. Toen een piramide met setjes rustig-sneller. 2×25-2×50-2×75-2×100 en ook weer terug. M zwom voorop, R daar achter en dan ik en S achter mij. De rest was veel langzamer, maar hier in de baan gaat dat goed en respectvol. Dan 8×50 met koprol en sprintje. Ik verving de koprol door een screwrol.
Ik telde het wel enorm af hoor, de tijd, maar ik wilde de 48 minuten nog volmaken. Daarna nog een keer 300m met halve baan snel en halve baan rustig. Ik telde met de ademhaling, maar dat is 1 op 2 of 1 op 4. Die laatste gaf moeite vandaag. Ik maakte 2000m vol en 50 minuten en het gemiddelde tempo was mooi 1:59! Ik was trots dat ik gebleven was en dat met buikpijn. N ging met ons mee eten. Ik ben moe van deze dag. En zie op tegen morgen wat me te wachten staat aan tickets.
29 oktober – Wandelen maar weer
Buitenlucht! Na een slechte nacht weer, een halfzieke echtgenoot, idioot veel werk wat een paar dagen is blijven liggen en waar dus nauwelijks doorheen te komen is en dan een ochtend vol mislukte meetings (de helft kwam niet opdagen) en een middag overvol telefoontjes (oefenen wat de cursus heeft gebracht) was het wel weer klaar en moest ik echt even naar buiten voor frisse lucht!
Die zin is veel te lang, maar dat zat dan ook niet in de cursus, haha. Ik heb de hele dag krampen, mijn huis is rommelig en ik ben wat besluiteloos en ik erger me aan de supervrouw(en) die dan opeens op insta weer in zwart/wit klagen wat voor dip ze hebben, walgelijk. Koptelefoontje op, telefoon mee en lekker even naar buiten dan maar. Het is niet koud. Het regent niet. Ik app, regel, loop weer te ver om en dan komt Vincent me tegemoet. Die wil ook even naar buiten. We maken er samen een leuk wandel vormpje van met ‘n trapjes achtig route. Langs de AH en dan voelt het allemaal weer wat beter. Het huis is nog steeds rommelig, maar de weekendplannen zijn gemaakt en de boodschappen besteld.
30 oktober – hardlopen, huishouden als kracht en meefietsen.
Een piramide duurloop. 8-12-16-18-16-12-8 minuten met tussenin elke keer 20 seconden versnellen en 40 seconden rust. 💛Gemiddeld 6:00 gelopen. 1 uur 42 minuten. 6:26 uit-thuis. 3x gestopt voor een gel en 1 keer op de wc. Een minuut of 7. Op de Novablasts gerend. Korte broek, lange roze mouwen en roze sokken en rugzakje mee. Het ging zoals het ging. Soepeltjes. 💙 Nergens afgezien. Behalve toen ik moest, vlak voor het centrum, maar ik heb het gehaald en het was goed. Heerlijk, die mist, die rust, die vaagheid. Ik zat in mijn eigen wereldje. 💖
In het bos terug zelfs echt in een loopbubbelflow! 💚 alles zone 2. Leuke korte onderbrekinkjes sneller en dribbelen. Het ging bijna te gemakkelijk, maar ik twijfel toch enorm of ik met MvdB mee kan lopen op haar halve marathon, met mijn schijtpauzes en eetstops. Ik had de gels nodig en er bijna zin in zelfs!! ❣️ Muziek geluisterd en zelfs even meegezongen en gedanst. Er was toch bijna niemand. 💟Ik liep langs de vaart in grijze stilte, door het vaalgele Kotterbos -waar een tractor passeerde- langs het water en terug onder de gouden bomen 🧡 door en langs de wc. 🚽
Toen liep ik door langs de plassen en dat ging echt heerlijk! Mooi herfstbos aan de ene kant en een witte statige vogel in het water aan de andere kant met een grijze dijk op de achtergrond. 🩵🤍🩶
dan het bos door, ietsje trager, maar zoveel innerlijke rust opeens! Door ‘mijn’ donkere bos gegaan en er uit gekomen. 🤎 dan nog een stukje terug naar huis en dat was zo-zo, maar het viaduct op ging goed en er stond een vriendelijke medewerker bij de oversteekplek. 🖤 de laatste km volmaken en halen is dan wel net even minder makkelijk. 17km gerend. Gejogd voor mijn gevoel, maar tempo (6:00) en hartslag (150) zeggen anders. 💗 vaak aan gedacht dat er een tijd was waarin deze afstand en op deze manier ondenkbaar was. 💞 en heel veel weggedroomd naar andere plekken. 💚🤍🧡 dit was een loopkadootje. 💝
Dan het huishouden doen als een krachttraining. Het is me wel best. Ik denk aan een sportschool, maar het voelt zo als niks-voor-mij en megaduur! Volgens de diëtiste is pilates ook al goed voor me. Ik moet een drempel over merk ik. Misschien in de winter wat fietsen inruilen voor kracht? Het broedt in mijn hoofd. 💡 💪🏼 Maar vandaag is een half uurtje kracht nog goed voor de vaatwasser leegmaken, 🥄 de trappen zuigen, de wc’s schoonmaken 🚽 , de kattenbakken 🙀, beneden alles afnemen en opruimen (en spookjes verspreiden) 👻 en de was opruimen. 🧺 al met al is dat gewoon een oneindige krachttoer! 🔁
Vincent vroeg of ik mee wilde fietsen als hij direct uit zijn werk zou gaan hardlopen. Ik had 75 minuten fietsen eigenlijk naar morgen geschoven, maar dat was zo teruggezet! Dus ik mee. Op de stadsfiets. Lekker kwebbelend. Hij in zone 1/2 en dat is dan nog easy harder dan mijn 20 seconden sprint vanmorgen! Maar het was gezellig en leuk. Ik had koude handen.
De jumpscare toen die ene lantaarnpaal uit ging net toen wij er onder liepen!! 👻 ik heb besloten dat ik deze periode rond Samhain maar omarm. De donkerte, het geheimzinnige, de smalle lijn tussen leven en de dood. Van de mooie kant bekijken, het is oeroud. I mo chuid fola 🇮🇪
31 oktober – Een wondermooie dag op de Hoge Veluwe met Joyce samen
Verjaardagskadootje voor ons allebei. Vroeg aanwezig en aan de wandel! We hebben aan 1 stuk door gekletst. Onafgebroken. Het was al snel niet meer koud. Bos. Paddestoelen. Zand. Vlaktes.
Het was bewolkt. We moesten soms flink omhoog en over smalle richels. We volgden de eekhoorns. Alles ging prima. Redelijk zware rugtas. Ik was helemaal simpel in het moment. Luisterend. Pratend. Wij zijn samen zo op dezelfde golflengte, ook al heb ik geen kleinkinderen, en kan Joyce niet meer trailen. Dit is een geweldig alternatief! De kilometers gingen heel snel voorbij. En toch ook weer niet, want 11km blijft best een eind! Voor mij dan, want Joyce kan wandelen!! We zagen niemand, behalve op 6/7km 1 rare jongen met twee flesjes cola en verder niks. Zoiets vind ik dan raadselachtig.
Dan fietsen met een witte fiets over de Hoge Veluwe. Samen met Joyce. Hoe fantastisch geweldig!! Eerst via een (lege) kijk plek naar het centrum. Daar pannekoek lunchen.
Toen kwam de zon er door en fietsten we route 2. Schaarsbergen zonder te merken. Ik had een prima soort van fiets, zonder schakelen met terugtraprem! Dan over de vlaktes door geweldig mooi licht naar de andere kant. Wat was het mooi!! Groot. Kleurrijk. En het licht- WOW.
Even stoppen. En dan naar het andere theehuisje.
Daarna terug naar het centrum. Vlaktes weer. Gek hoe langzaam het gaat. Ik hou dat op conditie prima vol. Dan door naar het museonder, dat viel me wat tegen. Ik raakte ‘in het moment’ even kwijt omdat ik zorgen kreeg over wanneer het donker werd. Even zitten en een banaan eten en dan weer fietsen. Route 1 er nog bij. Naar het slot Hubertus. Het was GEWELDIG qua licht en kleuren en zo mooi en heerlijk. Ik genoot er echt even heel erg van.
Tussendoor wandelen rondom het meer bij de Hubertushoeve. Opgenomen met Strava! Want het ging niet samen met het fietsen 😀 dus deze moest ik handmatig aanmaken later. Het licht was mooi. De vormen waren super.
Ik voelde wel een beetje mijn voeten, maar de spiegelingen maakte alles goed. Zo gaaf. Lekker met Joyce dus. Ook daar: prachtige kleuren en vormen.
We gingen terug naar Otterlo. Over de vlakte. In het gouden uur. Geen wild of hert helaas, maar verder was het zo onwerkelijk prachtig.
Het voelde echt als Samhain Anocht. Super. Gewoon lekker fietsend. We maakten de 40km net niet vol. Bleef steken op 38km. Net geen 16 gemiddeld. Het was nog niet donker en de zon was net achter de bomen gezakt.
Tot slot nog een laatste stukje wandelen. Moeflonroute kon nog. We wilden nog herten zien. Maar we moesten weer omhoog en omlaag en door het bos. Ik had geen zin meer. En ik moest zo hard lachen. Omdat het grappig was dat we herten najaagden die er niet waren op de rand van de tijd. Het was zo gaaf dat ik dat zo voelde, terwijl er verder niks was.
We besloten bij de weg maar terug te gaan. Het werd te snel donker en met alle autos zouden er toch geen herten komen. Het was goed zoals het was. Weer bij de ingang was het donker. Goeie call dus. We hebben toch mooi een hele sportieve dag gehad! Met heel veel natuur en heerlijk weer en lekker samen! Een waardevolle dag. We zijn nog samen gaan uit eten in Otterlo bij het Smulhuys.
In totaal 38 kilometer gefietst en 15km gewandeld. Voor mij een prima dag, maar voor Joyce wel een topsport-dag! Ik heb meer moeite met het wandelen, zij met het fietsen. Maar samen hebben we nergens moeite mee!
En zo is oktober weer voorbij.
642 kilometer bij elkaar gesport.
In ruim 53 uur.
124 kilometer hardgelopen. Met een marathon er in dus!
445 kilometer gefietst. Niet bijster veel en ook niet heel erg snel, maar wel een kwart daarvan binnen en dus ruim 300km alsnog buiten gefietst!
16 kilometer gezwommen in 8 sessies. Dat tempo is echt vooruit gegaan naar 3km/uur.
57 kilometer gewandeld. De “krachttraining” is nog geen 2 uur.
13 dagen gewerkt. 1 dag vrij. Huishouden. Pedicure, dietiste, pensioengesprek, verjaardagsfeest. Een marathon in Eindhoven. Het seizoen afgemaakt en daar stil aan afscheid van genomen. Hoewel het jaar nog niet afgelopen is!