15 December – Wandelen op maandag en meefietsen met Vincent die rent
Vannacht slechts 3 keer wakker! Maar ik merk wel dat ik veel meer moeite heb met concentreren. Qua werk. Het lijkt allemaal niet zoveel, maar misschien doe ik het dan verkeerd als ik het toch niet af krijg. Maandagen zijn het langste. In de lunchpauze even wandelen en op een rijtje zetten wie wat kan doen. Na het werk het andere blokje om afmaken. Weer een paar wandelkilometers verzameld!
De pijntjes in knie en voet zijn weg. Er is niks voor terug gekomen behalve een paar krampjes. Maar helaas wel weer wat fatalisme en dat is jammer.
De polarsteps jaaroverzicht was wel tof! De elementenstrijder spreekt op de mooiste plek ter wereld!
Of ik mee ging fietsen, vroeg Vincent. Ik heb geschoven met de krachttraining. Dus het is prima. Kan hij in het donker lopen en fiets ik lekker mee. Rondje wijken. Kletsend. Het is prima weer. Niet koud ofzo. Er rende een hond mee. Zag er zo leuk uit: Vincents lichtje en het lampje van de hond. Geen eens een foto gemaakt.
Die hierbij is van de wandeling. Het is toch donker allemaal. Wel gelachen. Weer een paar kilometer bij elkaar gefietst. Nu heb ik een heel los schema en is het nog puzzelen naar mijn idee. Ach, let it go. Volgend jaar weer.
16 December – TVA zwemtraining
De hele dag maar weer achter de feiten aan rennen. Er is geen tijd om écht ergens aandacht aan te geven. Van hot naar her. Qua werk en qua leven: tandarts, eten halen, de was, een pakje, telefoontjes, websites opzetten. Geen seconde rust. Donkergrijs. Adem blijven halen en ja knikken. Op de bank hangen en dan zonder al te veel zin gaan zwemmen. Het valt niet op, want ik heb toch nergens zin in. Ik ga in baan 3. Achteraan zwemmen. Achter W. Niet mijn best doen. Achtenveertig minuten. En 1000m voor de badge. Inzwemmen gaat al soepel. Dan een hoop gedoe, maar de ‘geweldige’ M zwemt vooraan en daarachter W en dan ik. 400m z1. Ik verveel me dan al. Dan 200m z2 en ik heb groot gelijk: mijn best doen hoef totaal niet. 200z1 en het enige waar ik mijn best voor moet doen is niet W omver zwemmen. Nog 100m z2. Dan 50m steigerun. Daarna geloof ik 4×100. Zone 1, 2, 3 en 1. Ik merk allemaal geen verschil. Ik zie alleen dat de tijd trager gaat dan ik.
Nog een keer 4×100 met de laatste 12,5 of de laatste 25 sprint. Kan ik W mooi inhalen. Niet dat mijn best doe, maar net ietsje meer moeite. En dan zit ik op 2100m en 48 minuten. Klaar. Toedeledokie. Douchen en naar bed. Adem blijven halen.
17 December – hardlopen 6x(6’ duurtempo + 1’ snel) met Vincent erbij
Het liep niet lekker: voelde loodzwaar. Na een kantoordag die van hot naar her ging. Na patat halen. Na teveel indrukken en vermoeidheid. Vincent fietste mee. 6 minuten duurtempo, 1 minuutje sneller. En dat 6 keer. Het voelde alsof ik een steen bij me had in plaats van Vincent! Ik zwalkte, zeker in het begin. Het voelde verre van soepel. Het ging maar heel langzaam beter. Duurde wel zeker 15/16 minuten. Versnellen deed ik maar wat. En toen ging de hartslag niet meer omlaag. Die is echt onbehoorlijk hoog met 153 gemiddeld. Tempo redelijk, zeker voor hoe het voelde. Route vaag. Ik kon niet ook nog rustig kletsen, had ik de kracht niet voor. Ademhaling zat hoog. Stilte vond ik prima. Blokje 3 brug op en af. Dan aftellen. Rechtdoor maar. Na blokje 6 even gewandeld om de hartslag te laten dalen. Hielp slechts kort. Dan het laatste stukje cirkelend vol maken. 7km op 5:53 gemiddeld. Da’s nog heel mooi! Uitvoering 90%; ook blij mee. Maar het voelde niet goed en overdreven moeilijk. Is terug te zien in de hartslag. Wat pijntjes her en der, maar niet iets wat echt lastig is. Wel intens moe. Bijna kerstvakantie en rust.
alsof het fijn zand is, zo gedraagt de tijd zich. Ik probeer wat vast te houden, maar het glipt er tussendoor. Ongemerkt. Van het een in het ander. Gesprek, uitzoeken, website, training, trein, sollicitant, baby, zieke. Ik ben erg moe. Ik onderga alles. Het sijpelt. Alsof er een vliesje tussen mij en alles is. Ingekeerd. Geen pijntjes, geen menstruatie, soort van fysieke stilte..
18 December – wandelen naar de Plus en de wekelijkse was/strijk-krachttour
Een hele lange slepende dag. Wat een hoop vragen, vraagjes, wedervragen, domme tutten, websites, uitleg, navragen en een mailing. Van het een naar het ander, onafgebroken. Nauwelijks tijd om adem te halen of na te denken. Dat laatste is fijn, want dan bedenk ik alleen maar ergens in een achterhoekje van het hoofd wat er blijft liggen. Ik móét even naar buiten! Het is nog droog, dus heerlijk. Niet koud en we willen frkandellenbroodjes eten van de Plus.
Dus ik loop er samen met Rob naar toe. Ik ben echt doodmoe! Mijn ogen openhouden kost soms moeite en ik ben zelfs wankel van alle indrukken in de winkel. Niet dat ik omval, mijn brein gaat heus niet uit, ik kan het aan en ik zeur niet over brainfog of hoofdpijn of hoe zwaar het is. Ik krijg heel veel hulp van collega’s en er is iemand aangenomen! De klanten blijven aardig (en ik ook) en ik kijk uit naar een paar dagen waarin niks hoeft. Zolang ik niet op de bank neerplof gaat het wel gewoon door. Het eten is prima. Rummikuppen gaat langzaam, maar ik win toevallig wel! En dan plof ik toch even neer om te candy crushen en duo lingoen. Eventjes maar. Want er ligt nog een hoop thuiswerk te wachten! Soms is dat de grootste krachttour die je kan uitvoeren. Ik heb keelpijn en ben dus íntens moe. Maar er ligt een week wasgoed naast de werklaptop te wachten. De droger is klaar.
Ik verzamel eerst alle was. In krachtblok 2 vouw en sorteer ik alles. Dan in de kasten leggen. De was van de puber hoef ik gelukkig niet te doen! Daarna nog strijken. Ook dat opruimen en dan is dat stuk weer afgevinkt ✅ qua tijd valt het mee, maar de krachttraining is op deze manier vandaag te behappen. de wasmand loopt alweer vol.
Maar ik doe letterlijk en figuurlijk mijn ogen dicht. 👀 🛌
19 December – Duurrit op de gravelbike, samen met Vincent en een soort koppelloopje: 20duur-6x100msneller/100mrust/uitlopen
Ik had er echt zin in! Lekker fietsen. Vorige week lukte het me niet om twee uur te fietsen, maar vandaag na een lange lange werkweek wel. Die twee uur van vorige week zitten me dan toch niet lekker 🫣 vandaag dus lekker weer, tijd, had ik rust nodig en fietskilometers nodig. Want ik moest 40km voor de fietsbadge van Garmin scoren. En als er dan niks staat qua schema voelt het voor mij heerlijk ‘vrij’. Lekker samen met Vincent. Dus hoppa- op de gravelbike! Ik wilde Kromslootpark en dus eerst door de stad. Tempo en uitvoering waren niet sterk, maar in de winter is het toch op deze manier kleine beetjes bouwen voor het zomerseizoen. Lekker bezig blijven en zo voelde het vandaag!
Het was niet te koud en droog. Ik heb niet echt ergens pijntjes, maar de hormonen helpen niet mee. Dag 37 al. Ik kom wel kilo’s aan. Ik zit er niet mee, want ik snap het wel. Mijn buik en darmen zijn echter onwijs opgezet. Zal ook meespelen. Langs het Weerwater en dan 1 stoplicht: voor de busbaan. Staat op groen. We rijden langs de Opkikker en dan het Kromslootpark in en door. Het is qua licht wel mooi, maar waarom is er toch altijd wind tegen? Dan door Duin up en down. We zien nauwelijks andere fietsers en het is eigenlijk overal rustig. De dijk op. Er komt een zonnetje door en -toevallig🫨- draait de wind mee. We kletsen wat en trappen wat.
Na de windmolens krijgen we helemaal wind mee. Het eerste uur 20km maar nu maken we iets goed aan tempo. Ik geniet van het fietsen! De mooie (maar wel bekende) omgeving en dat fietsen zo eind december kan. Fotootjes en we hebben lol met de middelvingers van de handschoenen 🧤.
Als de wind weg is, merk je dat ook snel niet meer. We moeten stoppen om over te steken. Verder fietsen we alsmaar door. Als we afdraaien merk je dan ineens dat er weer wind is! Er is ook zon en dat maakt het erg mooi! Ik haal 40km in 1uur52. Alles prima! Gemiddelde is 21,8 en dat valt me ook mee. Als je maar nergens op telt. Koude voeten, verder okay.
Hardlopen staat wel op het schema. Dus het wordt koppelen. Ik hou fietsbroek en -jasje aan. Blijkt zelfs te warm achteraf. Twintig minuten inlopen. Het voelt echt als een tractor. Sjor-sjor. Het tempo op de evenaar valt mee. Ik heb muziek aan en zie Manuel. “Goed bezig” roept ie, maar dat is wat hij denkt. Ik voel me niet erg sterk. Dat is niet te zien aan het tempo. Dat valt allengs mee. Maar ik zweet me kapot en ik heb er moeite mee. Hoge ademhaling en zware benen. Onverhard en dan beginnen 6×100 meter versnellen. Ik doe het. Net zo min van harte. Ik maak een foto van het stille spiegelende water en het brugje wat bijna af is.
100m is nauwelijks de moeite, maar niks minder zwaar. 100m rust: ik weet nog niet of ik dat lastig vind of niet. Ik maak netjes 6 keer af. Grotendeels onverhard. Vind er weinig aan. Terugkijkend naar de data is het tempo mooi tussen de 5:05 en 5:10. Ik kijk vooral naar het erg mooie licht. Ben ik niet gewend hier. Alles is een beetje goud-achtig. De brug op begint het uitlopen. Ik stop heel even voor een foto.
En dan 10 minuten uitlopen. Ik doe het rustig aan, want ik heb het te warm. De zon is echt prachtig aan het ondergaan. De Ieren zeggen: “in dit seizoen kun je van de zonsopgang en zonsondergang genieten zonder te weinig te slapen!” Opportunisten.
Ik hobbel door het park de tijd en kilometers vol. Ik voel mijn rechtervoet: niet de hiel, maar de bal van de voet. Omdat die ontdooit is tijdens het lopen denk ik. Na 36 minuten en ruim 6km ben ik weer thuis gelukkig. 5:51 gemiddeld en dat is okay. 5:57 met het fotostopje erbij. Hartslag 146. Cadans heel hoog met 180. Na het lopen nergens last van, alleen zijn mijn darmen opgezet en dat voelt niet goed! Dat heb ik in lange tijd niet gehad.
Ik heb dus gefietst en gerend, maar door lang in bed blijven liggen en ‘s morgens echt niks doen voelt het als een rustige dag.
20 December – Wandelen en fietsen
Grijs en saai. Op dezelfde brug als gister een foto, maar nu hangen er nog steeds wolken.
Ik wandel alleen met een muziekje aan. Ik ben dol op Killeagh en ik zoek al lopende op waarom. Verder loop ik het oersaaie 4,2 kilometer rondje en ik maak dezelfde foto’s als die ik al het hele jaar maak. Pad 1, pad 2 en pad 3.
Ik stap gewoon verder. Niks meer en niks minder. Ik haal de wandelbadge van december, de wandelbadge van 2025 (4x de wandelbadge gehaald), ik haal de stappen en ik haal een frisse neus.
Ondanks een goede nacht (maar 3 keer wakker en snel weer doorslapen tot 8 uur) ben ik moe. Ik merk dat ik heel weinig kan onthouden en bedenken. Ik voel me minstens net zo mistig als het buiten is! Zeg de dingen 3 keer, kom niet echt ergens toe, er zit weinig fut in en ik kan moeilijk beslissen wat ik wil doen. Het enige waar ik me mee bezig hou is de beeldpuzzel van de Denker. Zoiets heerlijk eenzijdigs kan mijn aandacht dan vasthouden. En ik ben bezig met de garmin badges. Beetje dwangmatig. Ik wil nog graag 1900 punten halen, maar daar moet ik nog wel wat voor trainen. Ik dacht dit jaar op 1700 uit te komen, dus het is al heel veel meer en het hoeft van niemand. Natuurlijk is 1899 ook goed, maar ik heb nog iets om voor te bikkelen.
Ik zie onwijs op tegen 5 kilometer hardlopen. Meer dan tegen een marathon. Dit moet snel en op zijn allerbest en blijkbaar blokkeert mij dat.
Ode aan het fietspad: Ik heb er honderden keren gefietst, ik heb er gerend, ik ken het fietspad linksom en rechtsom, ik weet waar de (lastige) bochten zitten en ik ken werkelijk elke bobbel. Maar nu moet het vernieuwd. Een snelle route naar Lelystad. Het enkele fietspad zal wel een asfaltsnelweg worden. Maar nu is het niks, afgebroken, blootgelegd. De bomen zijn weg en er is plek voor een tweerichtingspad gemaakt. De bochten worden afgevlakt. Nu echter is het een enorme hobbelbaan, onverhard, vol steentjes en ongelijk. Het is zand, modder, gravel. Ik weet niet wanneer het af moet zijn, maar ik wil toch even kijken hoe het staat. Met mijn gravelbike. Soms even afstappen, een paar borden negeren en vooral niemand in de weg zitten omdat het toch weekend is. Ik moet nog fietskilometers maken en buiten blijft aantrekkelijker dan binnen. Ook al gaat het traag en is het koud en moeizaam. Ik had vast harder en beter moeten fietsen. Het staat op het schema en dat voelt anders dan gister, toen ik er zelf voor koos.
Ik ga ook precies de training vol maken, zelfs als fiets ik maar 15 kilometer in een uur! Over het fietspad is lastig, trager dan traag en vooral een belevenis. Ik ben niet de eerste die daar fietst, getuige de vele sporen. Ik hobbel nu écht!! Bij het einde moet ik klunen en gaat er zelf even een sirene af. Oepsie. Maar ik heb niemand in de weg gezeten en ik weet nu dat ze nog veel moeten doen. Ik neem de trekweg terug en heb wind mee. Dat gaat wel lekker. Het is nog steeds wat mistig, vaag en grijs.
Ik heb mijn bril niet op en dat draagt nog meer bij aan de kleine wereld om me heen. Ik fiets lekker ver door en pieker en luister muziek. Uiteindelijk wil ik toch 20 kilometer halen en dat lukt me in 58 minuten. Ik vind het best. Het was niet eens extreem koud. Viel me mee. Ik schrijf weer 20 kilometer bij de fietskilometers voor 2025. Blij met de gravelbike, blij dat ik dit kan. Singing: “la-la, la, la-la-la, la-la-la For the green and the white I adore”
21 December – Kerstloop Dronten – 5 Kilometer
22 December – Wandelingetje
Nul komma niks geen last van het harde lopen gisteren. Dus het kan wel in Dronten! Ik slaap onrustig, dat weer wel. Ik moes werken. Als enige in huis en het lijkt wel of er nauwelijks iemand werkt. Maar toch zijn er tickets en dingetjes die gedaan moeten worden die de hele ochtend vullen. En in de middag websites klaarzetten, maar de tijd vliegt voorbij en ik haal het (weer) niet allemaal. Ik ben moe en snel afgeleid vandaag. Ik heb zo geen zin meer!! Het wordt 5 uur en ondanks de donkerte moet ik even naar buiten. Ik loop naar de plus voor brood. Lekker zelf met mijn muziekje. Ik laat het hierbij vandaag. Nu ben ik 6 dagen vrij, genoeg tijd om te sporten en bij te komen en hopelijk rust te vinden.
23 December – Wandelen, fietsen binnen en….
Ik vind het allemaal niksniksniks. De donkerte, de saaiheid, verplichte gezelligheid en niks doen. Ik heb ontzettend last van krampen in mijn buik. En ik heb last van nergens zin in. Ik wil eigenlijk graag buiten fietsen, maar de tijd is een beetje te kort als ik eindelijk ben opgestaan en voor de lunch. Maar ik ben erg bang voor de kou op de fiets. Ik weet dat ik wel meer heb getrotseerd, maar nu vraag ik me af of ik niet teveel vraag van mezelf. Ik heb de puzzels allemaal opgelost en ik ‘moet’ alleen de stappen nog. Dus ik ga maar effe een uurtje wandelen. Muziekje op en winterjas aan. Al op de Evenaar beslis ik dat buiten fietsen ‘m niet word: ik heb het al koud genoeg met lopen! Ik stap gewoon voorwaarts.
Elke stap is er 1. Stukje bij beetje. Brug over en afsnijden naar beneden. Ik zie nauwelijks iemand. Langs de plassen is het ook oersaai. Zo door en door bekend. Maar ik verzamel de stapjes en de kilometers. Als de wind mee is, is het niet meer zo bitter koud. Bruggetje half af. Ik loop langs het centrum en ik denk dat ze weer krokodillen willen in de Oostvaardersplassen!! Er staat een Dixie! Fully equiped. Voor als het centrum gesloten is denk ik.
Ik loop naar het trapje. Het worden zomaar 5km vandaag! Die hebben we gehad. Op de foto’s zie ik een oude vrouw, maar ja, dat ben ik dan ook!
En dan fietsen in Zwift. binnen dus. Na de lunch en Rummikup met versgebakken cake. Net zo niksig als alles vandaag. Er zitten voordelen aan binnen fietsen! Ik noem ze alletwee: je kan met ogen dicht fietsen en je krijgt geen ijsklompjes als voeten. Verder is het nóg saaier dan buiten, duurt het eindeloos en ga ik lekker langzaam aan. Het regent in Watopia. Wel 2 keer! Maar ik word niet nat. Ik verveel me stierlijk. Hang ook een beetje op de fiets te hangen. Ik krijg cake!
Maar mijn buik doet pijn en krampt, dus ik smul het in kleine stukjes verdeeld over 25km op. Ook een voordeel van binnen fietsen: je kan lekker snaaien onderweg. En foto’s maken gaat soepeltjes. 🤔 dat zijn al meer voordelen.
De nadelen zijn dat ik moet klimmen. Dat het warm is. En vervelend. Ik ben ook even de bezitter van een of ander winnersshirtje, maar dat duurt niet zo lang. Ondertussen verzamel ik de kilometers. Voor Garmin krijg je elk kwartaal een badge als je 675(!)km fietst. Ik heb dat al 3 keer gehaald. Als ik vandaag 40km fiets, haal ik de badge voor de vierde keer dit jaar. Daarmee haal ik ook de jaarbadge en daar ga ik voor.
Dus ik zal die route van 42km wel afmaken, dan kan er weer iets van het lijstje af. Ik heb dan in totaal 1897 punten en ik wil tot 1900 komen dit jaar. Ik dacht aan het begin van het jaar 1700 te halen, maar daar ga ik dus ruim overheen! Ik zie 30km lang op tegen de laatste lange klim. Zonde van die 30km want zoals altijd het geval is, valt het mee en trappel ik gewoon naar boven toe. Langs de dino’s en de badeend. Ik haal 40km in anderhalf uur. Dan nog de stad in en de kerstman op een plaatje zetten.
Vincent komt er nog net even bij zitten. Het is niet dat ik er moeite mee heb, maar het is allemaal zo drammerig. Ik heb lekker naar muziek geluisterd. Ik haal de badges, netjes in de 100minuten van het schema. Ankes minitriatlon op de dinsdag voor kerst krijgt vorm! Maar na het avondeten breken we m toch af en gaan we niet meer tot laat zwemmen. We gaan morgen naar Lelystad.
24 December – Zwemmen, rennen en … kracht!
Gisteravond hadden Vincent en ik zo geen enkele zin meer, dat ik toch maar niet alle sporten op een dag ging doen. Vandaag een nieuwe kans en in de goede volgorde ook, want we gingen eerst zwemmen in Lelystad. hadden we de tijd aan onszelf en kon ik goed slapen. Vincent had een training van zijn trainer, maar die is toch wat snellere lieden gewend dan ik, maar goed: twee keer 10 keer 100m kan ik ook! Mijn Garmin vond de eerste 2 keer maar moeilijk en telde wat meer en de pauze niet, maar goed, daarna ging het goed. Ik vind het niet leuk, dat korte geraas steeds. Laat mij maar duur-zwemmen.
Het was wel iets drukker in de baan door de tempo-verschillen, maar dat is met hondertjes wel op te vangen. Na 10 keer moesten we 200m met achtje en met paddles. Ik doe alles altijd met achtje en Vincent nam de paddels. niet zo erg. Dan nog een keer 10 keer 100m. Voor de afwisseling deed ik de derde, zesde en negende wat sneller. Was even timen dat je niet achter de slome meneer zat en wel achter de snelle man met paddles. Er waren zo’n 4 a 5 andere mensen in de baan. In de loop van de tijd ging het zwemmen steeds beter. De tweehonderd daarna deed ik met paddels. Zwaar hoor. Toen moesten we nog 10 keer 50m doen op iets hoger tempo. Nou, dat is natuurlijk helemaal niks voor mij! Vincent was even naar de WC gegaan en daardoor bracht hij me in de war met hoeveel vijftigjes ik had gedaan. Ik deed elke keer mijn best! Niks voor mij, maar ach, ik ben er toch en ik heb de tijd. Een andere man zitten te mokken in de baan, maar gelukkig niet tegen ons. Ik doe dus uiteindelijk 11 keer 50m. Op een voor mij erg hoog tempo, maar dat zie ik pas achteraf. Ik zwem nog 100m uit en 25m extra om op een rond getal te komen van 3100m. Binnen de marge van de trainingstijd. Voor mijn doen heb ik echt ontzettend hard gezwommen met een gemiddelde van 1:52 op de 100m. Zo doe je dat dus: korte stukjes, dan tellen de keerpunten en de rust niet mee en kan je lekker hard!
Ik wilde dus gaan fietsen, maar toen werd de keuze: naar de AH of schoonmaken en dan is schoonmaken dus opeens aantrekkelijk! De kamer gesopt en opgeruimd, dat was wel even nodig. Mooie combi is dat toch, kracht en schoonmaken! Misschien moet ik daar maar een goed voornemen voor volgend jaar van maken, dat we weer echt gaan krachttrainen. Na de krachttraining had ik een uurtje ‘over’, dus ik had kunnen gaan fietsen, maar ik ben even op de bank geplofd. Daar voel ik me dan niet goed over, maar ik besef dat zo’n uurtje rust en niks en candy crushen meer oplevert dan weer moeten fietsen binnen. Buiten is het ijzig koud. Ik snaai niks, want ik moet nog hardlopen dadelijk! Ik vraag me af of ik een watje ben omdat het me maar niet lukt om 3 sporten op een 1 dag te doen nu of dat ik juist stoer genoeg ben om te gaan zwemmen en te rennen. Ik merk wel dat ik tot rust kom nu ik even niet hoeft te werken, want ik slaap beter en de HRV trekt ook weer bij! Mijn lijf slaat echter de periode over. Het blijft betrekkelijk kalm, maar ik heb wel erg veel krampen.
Dan gaan we hardlopen, Vincent en ik. Hahaha, wat grappig dat de uitvoeringsscore 100% is, terwijl ik werkelijk niets van de training heb gedaan! Er stonden 8 versnellingen van 150 meter, maar het ging zo zwaar en moeizaam, dat ik me er niks van aangetrokken heb. Eerder van de week kwam Vincent met het idee om met kerstlampjes te gaan lopen en het was de bedoeling dat ik het afwees, maar helaas voor hem… We zochten dus alle lichtjes uit, dikke kleren aan en we liepen de kerstnacht in. Op de Evenaar hadden we wind tegen en ik vond het amechtig zwaar allemaal. Niet koud, maar er zat weinig energie in. Mijn schoenveter ging los en we liepen met de lampjes nog uit naar de berg. De lucht was erg mooi en nog flink licht, terwijl de zon al onder was.
Op de berg lampjes aan in de flikkerstand. Ik had er 5 en Vincent lag helemaal dubbel van het lachen en was steeds afgeleid door de wandelende kerstboom naast hem. Ik voelde me meer een kerst-stoomtrein.
we liepen het geijkte rondje langs de plassen. Ik vond het wel mooi allemaal, maar ik had het te warm en het tempo was laag en de inspanning hoog. Ik ging dus niet die intervallen doen, blij als ik bleef lopen.
We namen de route binnendoor, niet langs de trap, maar eentje verder. Vincent liep vrolijk te babbelen en te grijnzen. Ze maken een nieuw ven met water en wij maakten nog een foto.
Toen weer langzaam terug met een ommetje hier en daar zodat ik aan de tijd kwam. Voor we de wijk in gingen, zette ik de lampjes uit! Ik maakte er 6,5 kilometer van met een gemiddelde van 6:08. Ach, het gaat nou eenmaal niet altijd vanzelf. Bij mij tenminste niet. Maar wat ook belangrijk is: Vincent vond het heel erg leuk! De kerst is begonnen.
- De kerst is begonnen met een loopje de kerstnacht in. Ik heb er niks mee. Elk jaar minder lijkt het wel. Iedereen die digitaal allemaal kerstwensen rondjaagt. Ongemeend. Onecht zelfs. Wij hebben er ook om gelachen met onze kerst-katten! Wij aten pannenkoeken. Geen dure kleding. Iemand poste van de week dat Kerst teveel lading heeft. Ik citeer haar (ze was ook bij de AH vanmiddag): “Het moet gezellig zijn, er moet uitgebreid gegeten worden, er moeten cadeautjes bij de boom liggen, er moet verbinding zijn. (…) Wat ooit bedoeld was als samen-zijn(…) wordt een lijstje van verwachtingen.” Ik snap het. Ik ga een paar rustige dagen tegemoet, omdat Vincent veel mag werken. Maar die ene dag waarop alles ‘moet’, dat is een verplichting waar ik torenhoog tegenop zie, omdat ik liever zou Rummikuppen in sportbroek dan aanhoren hoe geweldig de rest het voor elkaar heeft. (…) 1 dag maar..
25 December – Een solo wandeling en binnen fietsen met een boek erbij
het was koud, maar ik wil hoe dan ook even naar buiten. Warme sjaal aan en dikke sportbroek en dan heb ik het niets niet koud! Rob prutst met zijn computer, Vincent aan het werk en ik heb een muziekje op. Wat mij betreft is het een prima kerstdag zo: gewoon vrij. Uitslapen, de picnic aannemen, gewoon lunchen, op de bank hangen en de was doen. ‘s Avonds macaroni met erwtjes en knakworst eten, Lego bouwen en Rummikup spelen. Het is voor mij een heerlijke vrije dag. Al dat gedoe en gedonder met vreten, sjiek en gezellig doen komt morgen wel. De kerstgedachte is wat mij betreft toch ver achterhaald: niemand staat meer stil bij de geboorte van een kerstkind die symbool staat voor hoop of niemand die nederig de donkerte viert. Het is lichtjes branden alsof energie gratis is, veel vreten alsof niemand obesitas heeft en gemaakte gezelligheid voor op de social media. Ik wandel lekker en tegen de wind in is het wel bitterkoud! Maar mooi met de zon.
Ik ben altijd blij als ik buiten ben geweest. Ik ben blij met onze ‘kerstkaart’ van de katjes. En ik kruip weer lekker naast hen op de bank.
k kan op de bank blijven zitten en een boek lezen, maar ik kan ook op de fiets binnen zitten en een boek lezen. Het wordt dat laatste. Het hoofdstuk van Richard.
Ik heb een nieuwe fiets in Zwift en die gaat blijkbaar sneller. Ik maak me niet extreem druk, ik fiets gewoon. En ondertussen lees ik. Ik maak de route af. Soms kijk ik even, want New York is uitgebreid en leuker gemaakt en geworden.
Na een uurtje heb ik al 30km gefietst en is de route klaar, maar ik moest 70-90 minuten. Ik maak nog een rondje extra in Central Park en begin niet meer aan het volgende hoofdstuk. Ik moet het nu even goed bijhouden, dat de kilometers in Zwift en in Garmin niet dubbel tellen, want we sparen nog voor vuurwerk!
Voor mij een prima kerstdagje zo. Laat de rest maar stralen met hun kersthoedjes op en hun ledlichtjes aan. Ik heb lekker gefietst zoals op mijn schema stond, al klopt in Garmin de wattage en uitvoering van geen kant. Het kan me niet meer schelen. Ik heb 35km gefietst op 30,3 gemiddeld. Misschien helpt de fiets toch. 235 hoogtemeters. En doorrrrrrr…..
26 December – Kerstloopje in 10 foto’s
Al de hele week goed geslapen! Weinig stress is goed blijkbaar en dus 4 badgepunten en dus 1900 gescoord.
Foto 1: een run voor elk family event! Ik snap het, dat moet ik ook.
Het is koud, ijskoud. Maar daar kan ik me op kleden. Er staat niks op het schema, dus is alles goed!
Foto’s 5: ik heb het warm. Ik doe inmiddels een omgekeerde piramide: eerste 4km elke kilometer harder, dan 4 km elke km zachter. Maar wel blijven rennen. (Even ministop voor schoenveter). Zoiets ontstaat pas in km 2 of 3 als ik steeds sneller ga en dat goed voelt. Ik hou er van: je hoeft maar 1 tijd te onthouden: die van de laatste km!
Vertragen valt veel zwaarder dan versnellen! Ik kijk op mijn horloge en ben bezig met de tijd en de afstand. Moet de wijk nog even rond.
Ik ben klaar voor het familiegebeuren, veel gourmetten en files (voor zover je daar klaar voor kan zijn).
27 December – Wandeling door het bos maar weer
Suikerdip? Teveel vet gegeten? Teveel drukte? Het grijze weer? Eindejaarsblues? Hormoondschommelingen? Anyway: ik voel me neerslachtig, somber, prikkelbaar, laag.
Wandelen helpt niet, uitslapen niet, Lego afmaken niet, spekkies eten niet. Maar ik doe wat ik moet doen: candy crush, lego auto afmaken, duolingo, de was, de stappen halen, de wandeling halen. That’s it for today.
28 December – Duurloopje en kerstchocolaatjes in de aanbieding!
Allemaal net niet: geen 15km, niet gemakkelijk, niet genoten, niet hard genoeg. Weer een plee-stop en een bos-dump. Voor de laatste keer het bos door voor het dicht gaat. Denk ik elke keer. Maar eerst gewoon saai. Lopen te piekeren over vanalles: sportprogramma 2026, meedoen met de streak, hoe januari door te komen (zonder streak), is dit gezond om te doen, vind ik het wel leuk, zal ik kilometertjes sneller inbouwen. En zo de hele tijd in een kringetje. Het was glad op het fietspad in de schaduw. Voorzichtigheid geboden! Dat loopt niet makkelijk.
Ik liep gewoon door en hield het tempo kalm. Allemaal goed te doen, maar niet met gemak. Was niet koud, handschoenen uit. Bij het centrum naar de wc. Was van tevoren gegaan, maar al dat eten… de wc was te vroeg. En weer verder! Het is allemaal mooi langs het water. En behoorlijk druk vind ik. Ik ga het bos in wat straks weer dicht is. Bankje, bekende bochtjes. Ik luister muziek. Het is lastig glad hier. Ik verzamel kilometers, maar het telt niet snel op. Tempo blijft rond 6:00 en dat is prima. Ik zie de hele tijd ‘wrens’, winterkoninkjes! Nog nooit opgevallen, maar ze vliegen aan alle kanten met me mee. Ik stop om er 1 te fotograferen.
Dan het echte bos in. Ik weet niet wat het is, of ik te gespannen ben (mijn zus op visite), te warm, te ongedurig of melancholiek; maar echt supergeweldig voelt het allemaal niet. Geen pijntjes of ergens last van, maar het voelt allemaal niet goed (genoeg).
Via het kronkelpad en dan in mijn lievelingsbosje moet ik opeens. Diarree: dag krokodillen. Ben net op tijd klaar. En dan maak ik nog een extra krulletje om 13 van de 15 km te halen. Ik heb het even iets meer naar mijn zin omdat ik me realiseer dat me dit hardlopen wel gewoon lukt.
Dan terug naar huis. Ik vergeet de weg een beetje, dat ik er nog niet geweest ben. Zie mensen voor de 3de keer. Naar huis gaat iets harder. Het houdt niet over. Na 13,57km thuis. 5:59 gemiddeld. 6:37 uit-thuis.
Na de visite van mijn zus en zwager stelde Rob voor naar de Jumbo te wandelen voor de kerst aanbieding. Niet dat we dachten dat we nog zouden vinden, maar ze hebben daar ook bitterballen. Ik wilde de stapjes zetten. Ook nu weer glad, net als bij het hardlopen. Mooie lucht.
Er was nog kerstchocolade. Voordat wij kwamen. En bitterballen. Weer naar huis gelopen door het stille kerst achtige centrum. Hou ik wel van zo.
29 December – Anke werkt en wandelt en raakt de tijd kwijt!
Na een dagje werken met 2 telefoontjes, een bergje tickets en allemaal opzeggingen even naar buiten. Ik zette de boontjes aan en ging wandelen. Muziek op. Stappen maken. Regen. Droog. Regen. Bij de plus geen meloenblokjes. Verder wandelen. En toen naar de Ah en toen belde Rob waar ik bleef. Het eten was klaar. Ik was veel en veel langer weg geweest dan het half uurtje wat ik in gedachten had! Ik snap er niks van waar dat gebleven is. Snel eten dan maar. Logisch ook dat ik langer weg was, want ik heb 4 km gelopen. Maar blijkbaar had ik dat allemaal totaal niet door.
30 December – Een laatste prachtrondje rondom de Oostvaardersplassen en de laatste zwemtraining van dit jaar 2025m!
Wat een prachtig licht! Wat een mooie nieuwe manier van de plassen zien! De ondergaande zon in de koude lucht. De stakige bomen. De gouden gloed! Het blauw is op deze manier mijn allerlievelingste kleur.
De oranje zon die te fel is. Veel te weinig wind. Alles leek anders als op een zomerdag met een zonsondergang in korte mouwen en korte broek. Het is me extreem bekend, maar dit was totaal nieuw. Deze kleuren heb ik nog nooit gezien. Heel erg mooi. Ik bleef maar foto’s maken, terwijl dat met de handschoenen gedoe is. Ik dacht voor ik ging: ik probeer het gewoon, zou 1 laatste rondje in december niet stoer zijn? Ik reed (onnodig) om via de Trekweg.
Ik had het eigenlijk de hele weg niet koud tot op het laatst. Toen werden mijn voeten steenkoud. Ik had wel wat trek onderweg, maar stoppen voor de meegebrachte koekjes leek me niet handig, want dan zou de zon te snel onder zijn en het te koud worden. Ik had de muziek lekker hard aan staan. Toen ik wegfietste zei een man op straat: oh, wat goed van je. En daar hield ik me maar aan vast. Ik zag wel andere fietsers, allemaal snelle mannen die hun tellertje zagen en de ganzen op het water hebben gemist. Ik zag zelfs het adelaarsnest en de adelaar, nu de bomen kaal zijn! Ik ging niet hard. Hoefde ik niet van mezelf. Ik ben nou eenmaal niet echt geweldig of snel of dat ik veel doe op een aantrekkelijke manier en dat zit me akelig vaak dwars, maar vandaag dacht ik alleen maar: eigenlijk is Nederland ook mooi! Dit is ook lekker! Dit is wat ik doe en kan en wat mij lukt vandaag. Op deze decemberdag!
Ik vond mezelf best dapper, maar dit was absoluut niet echt moeilijk. Alleen had ik iets meer verwacht van wind mee op de dijk.
Ik heb de duurtraining van deze week volgemaakt en ik ben blij dat ik buiten was. Toch fijner dan me binnen helemaal de sloomste fietser voelen. Al was dit ook niet snel. Maar ik schrijf weer 3,60 bij voor het vuurwerk wat we al hebben gekocht! Nee M, ik ben absoluut geen held. N O T. Just me.
tva training van R intervallen training in baan 3 zonder snelheid. Lekker veel inzwemmen, maar daar mist 50m! Duur ging prima vandaag in het warme water, maar we zat weinig snelheid of raketstof in me. Met de mannen W en S in de baan. Anke sukkelt er wel achteraan. We doen elke keer 150m met 2 banen sneller. Evenzo goed. Dan 50m eigen slag en dan doe ik borstcrawl hoor.
Dan nog 3x150m met banen versnellen. En 100m vrij. Toen 3 keer 3×50 met 1x inhalen en dat is dan lastig voor mij. Maar goed, ook daar vergiste Garmin zich een keer 25m. We zwommen 150m vrij en die deed ik zonder achtje. Valt vies tegen qua tempo! En toen was ik er klaar mee. Geen enkele zin meer. Maar nog 1 troef uit te spelen: 50m uitzwemmen en toen zaten er 2025 m op!! Het jaar is zwemmend klaar! Normaal zou ik de 75m er bij optellen, maar deze keer niet! Ik accepteer dan maar dat het tempo 2:04 is in plaats van 2:00.
31 December – laatste loopje in het jaar 2025 en waskracht! met zo’n onvermijdelijke terugblik…
Het ging niet vanzelf. Bij mij gaat zelden iets vanzelf, heel soms lukt dat. Maar ik heb weer tien kilometer volgemaakt. Ik had eigenlijk nog een keer 2 minuten moeten versnellen, maar ik was rond en de zin was op. De eerste keer versnellen naar 5:00min/km de brug af lukte! De tweede in het bos ging op 5:16.
De derde was het veel te glad op het fietspad, overgeslagen. De vierde over een smal én glad pad ging in 5:30. Daarna elke keer wandelen kon ik!! En vijf keer 10 minuten hardlopen lukte ook aardig. Ik moet er altijd even in komen, want warming up doe ik niet. En dan is er later een basistempo van 5:49 en dat vind ik helemaal prima en ben ik tevreden mee. Onderweg wist ik dat ik toch weer moest, dus ik heb me bij het bankje ook een stopje gepermitteerd.
Ik loop gemiddeld 5:54 volgens Garmin, maar met de stops erbij is dat 6:24. Valt me mee.
🍾 Vorig jaar zeiden Vincent en ik tegen elkaar: voor elke sportkilometer die we maken, leggen we een cent opzij voor vuurwerk. 🎆 Vanavond knal ik voor 95 euro vuurwerk af! 🎇 Ik drink vanavond een glas champagne minder, zodat ik voor 2026 geen beloftes hoef te doen! ☺️
Eigenlijk is zo’n jaar puur iets administratiefs, niks meer of minder dan een datum.
In 2025 stonden heb ik de drie eerder onafgemaakte wedstrijden kunnen finishen:
- de Berenloop Marathon die in 2013 werd afgelast
- De Halve Ironman Hoorn die ik in 2023 vrijwillig staakte na het fietsen, vanwege een blessure
- De Hardman Full waar ik in 2023 vanwege die blessure na 4,5km zwemmen, 175km fietsen en 29 kilometer wandelen moest opgeven vanwege onderkoeling.
Daarnaast stond ik aan de finish van 2 halve marathons in Nijkerk en Amsterdam, de 10 kilometer Weerwaterloop, de 5 kilometer in de Dronten Kerstloop, de 10 engelse mijl in het Twiske en de 30 van Almere én de Wandelvierdaagse Utrechtse Heuvelrug. ✅
Bij een kwart triatlon in de Wellerwaard en de achtste triatlon NPW ben ik op doordeweekse avonden ook gefinished. 🏁
Hardlopen: 1539 (op 2023 na het laagste). Komt door een blessure in januari en februari. Zijn toch 15 euro voor het vuurwerk.
Fietsen: 6837 (vorig jaar meer, maar op 1 na meeste ooit). Dit is een flinke kostenpost voor het vuurwerk met 68 euro! Maar dat is ook logisch.
Zwemmen: 220km- opvallend veel! Zwemmen kost veel tijd en levert weinig vuurwerkgeld op. 22 Euro.
Wandelen: 843 km, dit is echt meer dan ooit! Ik had zelfs niet meer in Coronatijd! Bijna 8,5 euro. Maar dat kost wel erg veel tijd. Dus omgerekend is het niet zoveel.
Krachttraining: 45 uur, dat is ook meer dan ooit, maar niet helemaal allemaal even zuiver. De laatste ‘training’ was het ook om alle was op te ruimen en te strijken. Dit is alleen maar tijd, levert niks op voor de kilometers qua vuurwerk.
Totaal: 9448 kilometer en 730 sporturen: dat is allebei meer dan ooit tevoren.
95 Euro uitgegeven aan vuurwerk.
Tot zover de statistieken. 📊
Uren en uren aan training. 💪🏼
Naast werken, huishouden en een gezin. 🧑🧑🧒
Een blessure overleefd in februari. 🤕
Vele kilometers gewandeld. 🚶🏼♀️
Extra uren gewerkt 💻
Zorg voor naasten en ouders. 💕
Het mooiste sportmoment van 2025? Fietsen in de Gap of Dunloe in Ierland! Regen, 17% omhoog, paardekarretjes die in de weg rijden, vallen; maar een elfachtig prachtig landschap en pure schoonheid. Ik dacht alleen maar voor urenlang: “dit is te geweldig, om hier te zijn, hier te fietsen.”
Non-sporting victories:
- Afgevallen! (en nu weer aangekomen, maar ik weet dat het er af zou kunnen als ik weer wil)
- het Spookhuis in de Efteling! Wat een belevenis, vooral die eerste (3) keer.
- Complimenten op mijn werk
- Elke dag Duo Lingo. Je zou bijna zeggen dat ik iets kan met Iers inmiddels, hahaha.
- Met Vincent samen sporten 💜 ohnee, dat is toch weer sport…
- Alles geblogd
- Elke dag 30 minuten gesport, behalve op 6 november, toen kwam ik maar tot 28 minuten en dat ging onopgemerkt. Op 12 november haalde ik het half uur ook niet, want ik wilde maar 5,2 kilometer lopen en dat ging in iets minder dan een half uur. Toch weer sport….
- In Ierland geweest. Op Inisfallen Island. Met Rob en Vincent én Joyce 💚🤍🧡
- Ruim 1900 badgepunten in Garmin (ja, ook sport….)
- Elke dag minstens 5000 stappen. Elke dag. Viel niet mee op de kantoordagen thuis.
- De was bij kunnen houden en het huishouden ook!
- Rob. ❤️
Op naar het volgende jaar! Er zijn al veel plannen… maar eerst: Vuurwerk, Oliebollen en Champagne!
