browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

2026 Wedstrijd 1 – 5 Kilometer Hardlopen – Flevofunrun Zeewolde

Posted by on 8 February 2026

Eindtijd: 24:95 volgens de uitslagen, 25:09 volgens mijn eigen tijdmeting. Het was 5,11 kilometer

Inlopen:

Ik loop eigenlijk nooit in. Daar heb ik een boel goede redenen voor, die ik nog niet kende tot vandaag. Maar ik was niet zeker of het echt wel slim was om kort-kort te gaan. Onderweg zag ik mensen lopen met handschoenen en truien en was het 4 graden. Maar ik had niks anders! En ik wil toch kort-kort. Goed geslapen, voldoende gerust, gewoon prima ontbijt, netjes op tijd, niet echt gestresst (wel wat hoor, het blijven die nare 5) en al aan de diarree voor de start. 2 paracetamols genomen en gekletst met Juf Y en K van R2D. Zo balen dat Vincent niet mee kan doen, maar hij is er wel bij! Dat is supertof. Ik nodig hem uit om met me mee in te lopen, dat hij er zeker van kan zijn dat hardlopen vandaag echt een heel slecht idee was geweest. Na 250m haakt hij af en moet hij wandelend en hijgend terug. Die heeft geen verkeerde vergissing gemaakt! Ik loop rustig in. Het gaat hard en dat vind ik prima zo.

Maar dat is dus 1 van de nadelen die ik heb met inlopen: ik voel meteen al dat ik vandaag geen zin en kracht heb om tot het gaatje te gaan. Meestal weet ik dat in km1 pas en vandaag zou ik van de eerste km meer gemotiveerd zijn geraakt en toch iets hebben geprobeerd als ik niet al bij het inlopen een PR uit mijn hoofd had gezet. Bij mij staat bovenaan: ik moet morgen weer werken. Dan het volgende nadeel: we moesten nog een kwartier langer wachten in het startvak en dan ben ik al wat bezweet en warm gelopen en koel ik net iets teveel af. Voordeel van inlopen: de zenuwen zijn er af. Ik weet wat er niet gaat kunnen en ik kan ook niet altijd een PR lopen. Ik spreek M van NCCW van vroeger, de enorme lieverd. En dan nog een nadeel van inlopen: het schema pakt dat op als de eerste hardloopactiviteit en daar stond alleen een wedstrijd. Is de training rood. Annemarie lost dat gelukkig wel op! Ik baalde wel al de hele tijd dat ik eigenlijk toch echt 30 minuten moet bewegen, maar dat gaat niet op 5km zijn. Kwart over 11, eindelijk het startschot.

De wedstrijd:

Lekker hard en vooraan vertrokken. Naar beneden lopen en even naar Vincent zwaaien.

Eigenlijk wist ik het al op de parkeerplaats: ik zal mijn uiterste best doen, maar meer ook niet. De meeste mensen halen me in. Mijn schoenen zitten niet zo lekker. Ze lijken wel een beetje glad! Ik zwaai nog even naar Rob en weet dat het zinloos is om te zeggen dat het ‘m niet wordt vandaag. Afmaken ga ik het toch wel.

Er moeten toch ook mensen achter mij zitten? Ik kijk niet om. Op het fietspad komt er wat pit in, maar niet echt genoeg. Het is prachtig weer, ik haal het net met de ademhaling en kort-kort is uitstekend! Maar gemakkelijk is het absolúút niet. We gaan onverhard lopen. Modderig. Dat kunnen mijn schoenen.

Annemarie loopt achter me en ik blijf ze onverhard voor, haal een paar meiden in en moet Annemaries groepje laten passeren. “Op de helft al” roept Annemarie tegen me. Wat dolschattig is, want zij heeft energie te over en maakt zelfs foto’s van me! De tweede kilometer zit er sneller op dan ik dacht en ik zie dat het (veel) minder hard gaat. De derde kilometer is volgens mij helemaal onverhard. Ik verlies de aansluiting bij het groepje, maar vooral als het weer verhard gaat. Die derde kilometer is boven de 5 minuten. Het zit in mijn hoofd, niet zozeer in mijn benen. Het hoeft niet van mij. Ik moet alleen maar 5km vol maken. Leuk als ik dat zo snel kan als me vandaag lukt, maar het kost me erg veel moeite. Mijn ademhaling is veel te gejaagd. En ik tel alleen maar af in plaats van op.

Even omhoog lopen en dan is de 4de km nog langzamer! So be it. Ik kan het halen om onder de 25 te komen, maar dan moet ik ontzettend aanzetten de laatste km. En dat lukt me niet meer. Net niet genoeg energie en niet genoeg wil om het uiterste te halen.

Ik zie Rob, maar mis zwaaienergie. Ik kijk vooruit naar de finish die langzaam dichterbij komt. Ik ga aftellen, een minuut. Dan haal ik een PR. Maar het is net te lang en 5km in 24:39 is net geen PR. Nog een High5 van K, M moedigt me aan en Vincent maakt een foto.

Ik heb een tijd van 25:09. Snel, maar ik ben absoluut niet blij. Ik miste vooral de kracht om net iets meer te geven deze keer. ik ben absurd snel weer bij, dat wel. En dan is er geen medaille, alleen als je alle wedstrijden hebt gedaan. Alsof ik het voor niks heb gedaan! Ik zeg M nog gedag. Ik ben de chocomelk vergeten. Het voelt zo niet goed genoeg, dit. En een echt excuus heb ik niet! Maar sommige dagen zijn voor langer duurlopen en soms voor explosief, vandaag was lang(zaam) beter geweest. Zo is het nou een keer. In de uitslagen ben ik 7de van alle 45 vrouwen in een tijd van… 24:59! Ha! Het gemiddelde van 4:55 is natuurlijk geweldig. met een stuk modder erin.

“Meer wilde en kon ik er niet uit halen vandaag”

Ik ben niet zo van de fun op de 5 kilometer…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

18 + 10 =