Het voelde als een rare laatste moment beslissing en ik bleef chaotisch. T kwam niet opdagen en het is duidelijk vanwege Vincent. S kwam ook niet. Nog even vroeg macaroni gegeten en gelukkig ging Rob mee, om foto’s te maken. Heel fijn! De meesten gingen zonder wetsuit, maar wij roepen “ierland, zee” en gaan lekker met! Die lieve GM was er en M van HB. Ik heb G hoog zitten, de enige andere vrouw. Snel het water in voor plas 10 en dan zwemmen. Ging lekker. Ik volgde gewoon. Ik moest even het brilletje schoon maken. Het water was echt heerlijk warm! De boei en ik haalde wat mensen in! Huh? Ik bedacht de opdracht van de fysio: rekken. Deed ik maar mooi tijdens het zwemmen dan. Mij boeide het tempo niks. Ik haalde de mannen in. En zwom strak naar de goede plek. Ik ben gewoon meer een buitenzwemmer. Hoppa, weer sneller!
Eruit komen was wat eng (glad) en ik kreeg het pak maar moeilijk uit. Ik heb ook geen haast vandaag. Ik bedoel: eerste word ik toch wel. Slokje water, fietsschoenen aan en gaan. Ik had de hoogste versnelling dus nog staan! Boeie. Het was lastig opstarten en ik klikte pas na de bocht vast. Toen had HB me al ingehaald. Ik merkte dat ik vanmiddag al had gefietst. Minder slim. Maar nogmaals: niet tot het gaatje. En ik had het enorm koud! Het was ook niet zonnig, maar wel erg lekker. Ik vond het zo leuk de anderen te zien. En rustig keren. Dan mooi uitkijken over A’dam met mooie lucht. Ik verveelde me niet, pushte niet en ergerde me ook niet. Ik riep of zwaaide naar alle anderen. Mijn Di2 gaf aan bijna leeg te zijn. Grappig dat DdK me dan een kanjer vindt en roept dat het goed gaat. Knuppel. Ik zie liever M en de kinders die roepen: dat is de eerste vrouw, hahaha. Ach, ik had het naar mijn zin.
Nog 2 mannen haalden me in. Tja, ze fietsen nou eenmaal sneller en mij maakt dit zo niks uit! Doe lekker mijn dingetje. Tempo boven de 30 (is sneller dan vanmiddag) en lekker nog een keer heen en weer. ik hoorde in mijn hoofd het lied van “Irelands rugged soil”. Heel bewust nam ik op het stuk terug een cola-gel. Dat is het belangrijkste van de training! Kijken hoe die valt dadelijk met lopen. Ik moest nu wel omfietsen, want er waren nog tegenliggers… Vincent was al aan het rennen en zij moesten nog fietsen. Maar iedereen doet mee en verdient respect. Het was wat drukker in de wijk. Geen idee of ik sneller heb gefietst (waarschijnlijk niet), maar ik wissel weer beheerst. Sokken aan en snelveters. Ik maak me niet druk vandaag. Bij het lopen merk ik meteen dat de veters nog te lang zijn en dat de benen prima zijn. Er vallen een paar druppels! Helemaal heerlijk! Ik ben ook geurgericht vandaag. Het is druk op het rondje deze keer. Ik zit tussen meer mensen dan ooit eerder. Ik laat mijn benen het werk doen en probeer mijn hoofd niet te laten zeuren dat ik geen zin meer heb. De tijden zijn best super voor mijn doen! Net boven de 5:05/5:10. Vind ik helemaal best! Ik haal iemand in en MM haalt mij in. Ik doe gewoon wat ik doen moet. Die lieve P vind mij echt goed en dat is leuk. Nog een rondje en ik mag er van DdK ook nog wel meer lopen. Nou, bekijk t. Deze keer loop ik wel binnendoor, anders word ik omgereden. Ik haal juf G bij en zij gaat nog 1 ronde doen. Dat is mijn kans! Ik zal haar straks tegemoet lopen! Mijn benen blijven werken en ik werk 5km in 25:30 af. boem. Ik finish en ben 6 seconden langzamer als vorige keer! Dat is vrijwel gelijk dus! Het boeit me niet. Ik ga juf G tegemoet lopen. Deze keer was het publiek leuker, iedereen bleef ook meer en er was ook meer waardering voor elkaar leek het. Vincent was de snelste, maar ook langzamer dan vorige keer. Ik ben dol op de Muijsjes, allemaal. Dat zijn al 4 fijne mensen en HB en zijn M en W en de first-timers. Deze keer niet zo’n hanengevecht.
Ik kreeg zelfs een medaille en DdK gedroeg zich ook redelijk normaal, alsof iedereen erbij hoorde. De grote verliezer is TdM, dat is een loser. Iedereen wenst ons succes voor Ierland. ik merk dat ik maar moeilijk kan overbrengen hoe gaaf en anders dat zal worden! Ik versier mijn medaille, want deze voelt best goed. Ik heb nergens last van (als je het overbekende ‘maar-ik-ben-niet-trots-op-mezelf’ niet meerekent)